کشف قدیمی ترین قلب جهان در یک فسیل 380 میلیون ساله

  • مصطفی  جرفی مصطفی جرفی
  • ۲۵ شهریور ۱۴۰۱
  • زمان مطالعه : 2.6 دقیقه

راهنماتو- یک فسیل باستانی از یکی از اولین موجودات مهره‌دار سیاره ما که به تازگی پیدا شده، یک شگفتی هیجان‌انگیز را در خود پنهان کرده بود. دیرینه شناسان در داخل این ماهی زره دار فسیل شده 380 میلیون ساله، قلب موجود را شناسایی کردند که به خوبی حفظ شده بود.

این یک کشف باور نکردنی محسوب می شود زیرا بافت های نرم به ندرت در جریان فسیل شدن حفظ می شوند و بسیار قبل تر از آن تجزیه می شوند. اما نکته جالب تر این است که اگر به طور استثنایی یک بافت نرم در فسیل محفوظ بماند، این بافت حالت دو بعدی دارد، به این معنا که ما فقط قادر به دید شکل آن در فسیل هستیم اما این فسیل نادر اخیر بافت قلب را به صورت سه بعدی حفظ کرده است. در واقع این قلب فسیل شده دارای حجم است و تقریبا در حالت طبیعی خود فسیل شده است.

با کمک دانشمندان سازمان علوم و فناوری هسته ای استرالیا و تأسیسات تشعشع سنکروترون اروپا در فرانسه، این تیم از پرتوهای نوترونی و تصویربرداری اشعه ایکس سنکروترون برای نقشه برداری از چگالی های مختلف مواد معدنی در داخل فسیل استفاده کردند. این اسکن ها نه تنها استخوان‌های حفظ‌شده آرترودایر را نشان داد، بلکه سایر اندام های نرم از جمله قلب و همچنین معده، روده و کبد را در معرض دید دانشمندان قرار داد.

قلب 380 میلیون ساله

در واقع این اسکن‌ها به دانشمندان این امکان را داد که آناتومی قلب را به صورت سه بعدی بدون نیاز به شکستن فسیل و البته خود قلب مطالعه کنند. به لطف وضعیت شگفت انگیز حفظ آن، جزئیاتی مانند دهلیز، بطن و مجرای خروجی را می توان به وضوح در فسیل شناسایی کرد. قلب ماهی باستانی اندامی به شکل S بود که از دو حفره تشکیل شده بود که محفظه کوچکتر در بالا قرار داشت. به گفته محققان، این قلب بسیار پیشرفته‌تر از آن چیزی است که دیرینه‌شناسان پیش از این تصور می‌کردند و می‌تواند اطلاعات مهمی در مورد تکامل ناحیه سر، گردن و فک‌ها ارائه دهد.

کیت تریناژستیک، دیرینه شناس دانشگاه کرتین استرالیا می گوید: «به عنوان یک دیرینه شناس که بیش از 20 سال فسیل ها را مطالعه کرده است، از یافتن یک قلب سه بعدی و به زیبایی حفظ شده در یک فسیل 380 میلیون ساله واقعا شگفت زده شدم.» این فسیل از مکانی به نام سازند گوگو در شمالی ترین گوشه استرالیای غربی بدست آمده است. در طول دوره دونین، بین 419.2 میلیون سال پیش تا 358.9 میلیون سال پیش، این منطقه یک پهنه بزرگ سرشار از زندگی بود. اکنون، این منطقه یک بستر فسیلی بسیار استثنایی است زیرا تاکنون چندین فسیل با بافت های نرم در آن کشف شده است.

این فسیل متعلق به جانداری از یک کلاس منقرض شده از ماهیان زره پوش به نام آرترودایر است. این موجودات برای حدود 50 میلیون سال در دوران دونین زندگی می کرد تا اینکه در یک رویداد بزرگ انقراض جهانی در اواخر این دوره ناپدید شد.

مصطفی  جرفی
مصطفی جرفی

دیدگاه شما چیست؟

دیدگاه ها